مجتبی خامنهای ممکن است در رأس قدرت باشد، اما هنوز فاصله زیادی با جایگاه و نفوذ شخصی پدرش دارد. اینکه او بتواند بهتدریج چنین اقتداری را به دست آورد یا نظام به سمت نوعی رهبری جمعی حرکت کند، مهمترین پرسش سالهای آینده خواهد بود.
جزئیاتمراسم تشییع، پایان یک دوره سیاسی در ایران و آغاز دورهای تازه را رقم زد. این مرحله جدید ممکن است چندان باثبات نباشد و با تغییرات و غافلگیریهای فراوان، چه در داخل کشور و چه در عرصه منطقهای و بینالمللی، همراه شود.
جزئیاتمراسم تشییع ممکن است توان سازماندهی حکومت را به نمایش بگذارد و میلیونها نفر را در مراسمی کاملاً برنامهریزیشده گرد هم آورد، اما پرسش مهمتر این است که آیا پس از پایان این مراسم نیز این تداوم حفظ خواهد شد یا نه
جزئیاتمراسم تشییع، برای چند ساعت فضای پرتنش هفتههای گذشته را تحتالشعاع قرار داد؛ هفتههایی که مقامهای جمهوری اسلامی و چهرههای شناختهشده سیاسی بهشدت بر سر مذاکره با آمریکا با یکدیگر درگیر بودند. هدف اصلی مراسم این بود که تصویری از اقتدار و انسجام به نمایش گذاشته شود.
جزئیاتتغییر واقعی که از ۲۸ فوریه به بعد رخ داد، حرکت به سوی یک ایدئولوژی سختتر نیست؛ بلکه همان ایدئولوژی همیشگی اکنون توسط بازیگرانی سختگیرتر، اجرا و بیان میشود.
جزئیاتمؤثرترین راه برای تغییر بهتر تهران، همکاری با نیروهای درون نظامی است که خواهان اصلاح هستند. آنها بهتر از هر کس میدانند این سیستم چگونه کار میکند و چگونه میتوان در درون آن عمل کرد.
جزئیاتجمهوری اسلامی یک حکومت شخصی نیست؛ یک نظام انقلابی است که برای جابهجایی و انتقال رهبری از پیش تمهیدات و سازوکارهایی در نظر گرفته و وقتی تحت فشار قرار میگیرد، بهجای فروپاشی، منسجمتر می شود.
جزئیاتسال ۱۹۷۹، ناتوانی واشنگتن در پیشبینی آشفتگی سیاسی ناشی از بیماری و مرگ رهبر وقت ایران، به فاجعهای برای ایرانیان، خاورمیانه و امنیت ملی آمریکا انجامید. اکنون که گذار دیگری در راه است، سیاستگذاران آمریکا باید از آن تجربه درس بگیرند و برای سناریوهای پیش رو آماده باشند.
جزئیاتدر حالی که ایران با اعتراضهای سراسری و تهدید حملات ایالات متحده روبهرو بود، رهبر جمهوری اسلامی، برای هدایت کشور به سراغ یکی از معتمدان قدیمی و وفادارش رفت: علی لاریجانی
جزئیاتبهترین سناریو پس از همهٔ این مرگ و ویرانی، شاید یک رژیمِ ملیگرایِ اقتدارگرا و جسور باشد که از قیدوبندهایِ نامحبوبِ رهبرِ سالخورده و دستگاهِ دینی رها شده است
جزئیاتریاست شمخانی بر شورای دفاع، اتحادش با قالیباف، شبکههای گسترده مالی و امنیتی در داخل، و ارتباطاتش در خارج از کشور، او را در موقعیتی قرار میدهد که بتواند در مدیریت این گذار نقش مهمی بازی کند
جزئیاتاکثریت خاموش شاید نگران باشند که اوضاع به کجا میرود، نگران از آشوب و عدم قطعیتِ لحظهٔ کنونی، و از آنچه آینده در خود دارد.
جزئیاتبسیاری از ایرانیان باور دارند که قدرتهای خارجی میتوانند سرنوشت ج.ا را تعیین کنند، اما تجربه افغانستان و عراق نشان داده که هیچ قدرت خارجی نمیتواند اجماع ملی لازم برای دگرگونی در ایران را بسازد. این اجماع باید از درون جامعه ایران برخیزد.
جزئیاتپرسش اصلی این است که آیا نظام تئوکراتیکی که آقای خامنهای از سال ۱۹۸۹ ادارهاش میکند، دوام خواهد آورد، دگرگون خواهد شد یا فروخواهد پاشید و در پی آن، چه نوع نظم سیاسیای ممکن است پدید آید.
جزئیاتاگر این تغییر قدرت رخ دهد و سپاه دست برتر را پیدا کند، آنوقت جمهوری اسلامی از تئوکراسی به سمت دیکتاتوری نظامی تغییر شکل پیدا می کند
جزئیاتبرخی از ناظران امیدوار هستند که پس از فوت رهبری، ایران مسیر خود را اصلاح کند؛ ولی نشانه ها حاکی است که پس از آقای خامنه ای، جمهوری اسلامی رادیکال تر خواهد شد
جزئیاتسیاستمداران غربی اغلب به بازیگر اشتباهی در صحنه سیاستِ ایران توجه می کنند. آنها تمرکز خود را روی روحانیت گذاشته اند غافل از آنکه مرکز ثقل واقعی سیاست ایران سپاه است که بی سروصدا پیش می رود
جزئیاتبدون وجود شخصیت های بانفوذ و باسابقه برای کمک به مدیریت دوران گذار، می توان انتظار داشت که بی ثباتی در دوران پساخامنه ای تشدید شود
جزئیاتپایبندی مجلس خبرگان به دیدگاههای جاری رهبری ناکافی است؛ این مجلس باید آنقدر منعطف باشد که با دیدگاههای آینده آقای خامنه ای نیز در مورد مسئله جانشینی و.. بی چون و چرا همراهی کند
جزئیاترهبر بعدی ایران در شرایط بسیار آشفته ای قدرت را در دست می گیرد این وضعیت باعث می شود که سپاه نقش تعیین کننده ای در انتقال قدرت به رهبر بعدی ایفا کند
جزئیات