ایران در حال حاضر وارد مرحلهای حساس از یک نبردِ فرسایشی در سطح بینالمللی شده است؛ جایی که صحنه تحولات بر اساس راهبرد «مذاکره زیر آتش» اداره میشود.
جزئیاتشبح جنگ ویتنام، بدنبال جنگ فرسایشی و هزینههای سنگین آن، بر افق رویارویی آمریکا و ایران سایه انداخته است.
جزئیاتجنگ علیه ایران صرفاً یک رویارویی نظامی میان دو دولت یا دو محور منطقهای نیست، بلکه بخشی از کشاکشی گستردهتر بر سر شکل نظام بینالملل در قرن بیستویکم است.
جزئیاتتهران توانست مسیر جنگ را از یک درگیری محدود به رویاروییای فراگیر تبدیل کند؛ به گونه ای که نه فقط تلآویو، بلکه منافع واشنگتن و متحدانش را نیز دربر گرفت.
جزئیاتآنچه امروز در برابر منطقه قرار گرفته، صرفاً یک نبرد محدود نظامی نیست، بلکه تقابلی است بر سر آینده موازنهها استراتژیک در خاورمیانه.
جزئیاتدر نهایت او به دست دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو از میان رفت. او با شعار «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» زندگی کرد؛ و سرانجام با ضربهای از سوی آمریکا و اسرائیل جان باخت.
جزئیاتآیا جمهوری اسلامی میتواند شوک اولیه را تحمل کرده و قدرت اداره کشور را حفظ کند یا خیر. اگر بتواند، جنگ احتمالاً طولانیتر، منطقهایتر و غیرقابل پیشبینیتر خواهد شد و نتیجه ممکن است برخلاف انتظار طراحان آن باشد
جزئیاتهیچیک از این حکومتهای عربی مایل نبودند میان ایران و آمریکا یکی را انتخاب کنند. اما یک عامل، این تصمیم را آسانتر کرد و عامل دوم آن را اجتنابناپذیر ساخت
جزئیاتجمهوری اسلامی یک حکومت شخصی نیست؛ یک نظام انقلابی است که برای جابهجایی و انتقال رهبری از پیش تمهیدات و سازوکارهایی در نظر گرفته و وقتی تحت فشار قرار میگیرد، بهجای فروپاشی، منسجمتر می شود.
جزئیاتترامپ با جسارت از نیروهای مسلح ایران خواسته سلاحهایشان را زمین بگذارند و تسلیم شوند؛ اما تسلیم چه کسی؟
جزئیاتسال ۱۹۷۹، ناتوانی واشنگتن در پیشبینی آشفتگی سیاسی ناشی از بیماری و مرگ رهبر وقت ایران، به فاجعهای برای ایرانیان، خاورمیانه و امنیت ملی آمریکا انجامید. اکنون که گذار دیگری در راه است، سیاستگذاران آمریکا باید از آن تجربه درس بگیرند و برای سناریوهای پیش رو آماده باشند.
جزئیاتبحران کنونی، نخبگان سیاسی ایران را واداشته تا مهمترین شرطبندی سیاست خارجیِ یک دههٔ گذشته را دوباره ارزیابی کنند: این باور که تعمیق اتحاد با روسیه و چین میتواند سپری راهبردی در برابر فشار غرب فراهم نماید.
جزئیاتترامپ در حالی به حملات تازه علیه ایران فکر میکند که از موفقیت عملیاتهای نظامی سال گذشته روحیه گرفته است. آیا ممکن است او در آستانهٔ اقدام نظامی تازه، دچار اعتمادبهنفس بیش از حد شده باشد.
جزئیاتقدرت هوایی ابزار ناقصی برای اجبار سیاسی است. میتواند تأسیسات را ویران کند؛ اما بدون تهدید زمینی نمیتواند قلمرو را اشغال کند، رژیمها را جایگزین سازد یا تسلیم سیاسی تحمیل کند.
جزئیاتبا کاهش محدودیتهای رسانهای، شبکههای اجتماعی نهفقط پر از نقد سیاسی، که لبریز از تحریکِ فرقهای شدهاند. حسابهای مربوط به اسلامگرایان آشکارا به انتقام از علویها و دیگر اقلیتها فرا میخوانند
جزئیاتاگر گمان کنیم تشدید فشار به «تسلیمِ بیقیدوشرط» میانجامد؛ زیرا موضوعِ مناقشه فقط اورانیوم نیست. هویتِ بنیادینِ آیتالله است. نوشیدنِ جام زهر تغییر سیاست نیست؛ نفیِ خویشتن است. بنابراین، این جام دستنخورده خواهد ماند.
جزئیاتاگر پنجمین کشورِ غنیِ جهان از نظر منابع طبیعی، قادر به تأمین آب و برق شهروندانش نیست، آیا اصرار بر برنامهای هستهای که نه بازدارندگی به ارمغان آورده و نه منفعتی غیرنظامی، عقلانی است؟
جزئیاتآنچه پشت ایدهٔ «ترکیه بهعنوان "ایران بعدی" اسرائیل» قرار دارد، ترس از رقیبی است که هم معتبر است، هم برخوردار و هم صاحب پیشینهای تاریخی. ایران دشمنی خطرناک اما منزوی است؛ ترکیه اما دشمنی خطرناک و درعینحال درهمتنیده با اقتصاد و نظام جهانی
جزئیاتمسئلهٔ کلیدی این است که ساختار قدرت جمهوری اسلامی، برخلاف بسیاری از رژیمهایی که در آستانهٔ انقلاب فروپاشیدهاند، همچنان منسجم، متمرکز و دارای ابزارهای مؤثر اعمال قدرت است.
جزئیاتبه نظر میرسد تهران دچار نوعی سردرگمی راهبردی شده است. در دو سال و نیم گذشته، تصمیمهای مهم رهبران ایران یکی پس از دیگری نتیجهٔ معکوس داده و سیاست خارجی کشور به حالتی گیج، بیجهت و ناپایدار رسیده است
جزئیاتدر حالی که ایران با اعتراضهای سراسری و تهدید حملات ایالات متحده روبهرو بود، رهبر جمهوری اسلامی، برای هدایت کشور به سراغ یکی از معتمدان قدیمی و وفادارش رفت: علی لاریجانی
جزئیاتجمهوری اسلامی ایران، چه از بحران کنونی جان سالم بهدر ببرد و چه نه، از این قانون آهنین انقلابها گریزی ندارد: یا باید تغییر کند، یا از بین میرود.
جزئیاتبهترین سناریو پس از همهٔ این مرگ و ویرانی، شاید یک رژیمِ ملیگرایِ اقتدارگرا و جسور باشد که از قیدوبندهایِ نامحبوبِ رهبرِ سالخورده و دستگاهِ دینی رها شده است
جزئیاتدر تهران باور بر این است که ایران ازمذاکره چیزی به دست نخواهد آورد. پس باید جنگ را بپذیرد، برای مدیریت آن آماده شود و امیدوار باشد که در نهایت، درگیری، آمریکا را آنقدر فرسوده کند که به توافق هستهای مطلوبتری تن بدهد.
جزئیات