ترامپ در حالی به حملات تازه علیه ایران فکر میکند که از موفقیت عملیاتهای نظامی سال گذشته روحیه گرفته است. آیا ممکن است او در آستانهٔ اقدام نظامی تازه، دچار اعتمادبهنفس بیش از حد شده باشد.
جزئیاتقدرت هوایی ابزار ناقصی برای اجبار سیاسی است. میتواند تأسیسات را ویران کند؛ اما بدون تهدید زمینی نمیتواند قلمرو را اشغال کند، رژیمها را جایگزین سازد یا تسلیم سیاسی تحمیل کند.
جزئیاتبا کاهش محدودیتهای رسانهای، شبکههای اجتماعی نهفقط پر از نقد سیاسی، که لبریز از تحریکِ فرقهای شدهاند. حسابهای مربوط به اسلامگرایان آشکارا به انتقام از علویها و دیگر اقلیتها فرا میخوانند
جزئیاتاگر گمان کنیم تشدید فشار به «تسلیمِ بیقیدوشرط» میانجامد؛ زیرا موضوعِ مناقشه فقط اورانیوم نیست. هویتِ بنیادینِ آیتالله است. نوشیدنِ جام زهر تغییر سیاست نیست؛ نفیِ خویشتن است. بنابراین، این جام دستنخورده خواهد ماند.
جزئیاتاگر پنجمین کشورِ غنیِ جهان از نظر منابع طبیعی، قادر به تأمین آب و برق شهروندانش نیست، آیا اصرار بر برنامهای هستهای که نه بازدارندگی به ارمغان آورده و نه منفعتی غیرنظامی، عقلانی است؟
جزئیاتآنچه پشت ایدهٔ «ترکیه بهعنوان "ایران بعدی" اسرائیل» قرار دارد، ترس از رقیبی است که هم معتبر است، هم برخوردار و هم صاحب پیشینهای تاریخی. ایران دشمنی خطرناک اما منزوی است؛ ترکیه اما دشمنی خطرناک و درعینحال درهمتنیده با اقتصاد و نظام جهانی
جزئیاتمسئلهٔ کلیدی این است که ساختار قدرت جمهوری اسلامی، برخلاف بسیاری از رژیمهایی که در آستانهٔ انقلاب فروپاشیدهاند، همچنان منسجم، متمرکز و دارای ابزارهای مؤثر اعمال قدرت است.
جزئیاتبه نظر میرسد تهران دچار نوعی سردرگمی راهبردی شده است. در دو سال و نیم گذشته، تصمیمهای مهم رهبران ایران یکی پس از دیگری نتیجهٔ معکوس داده و سیاست خارجی کشور به حالتی گیج، بیجهت و ناپایدار رسیده است
جزئیاتدر حالی که ایران با اعتراضهای سراسری و تهدید حملات ایالات متحده روبهرو بود، رهبر جمهوری اسلامی، برای هدایت کشور به سراغ یکی از معتمدان قدیمی و وفادارش رفت: علی لاریجانی
جزئیاتجمهوری اسلامی ایران، چه از بحران کنونی جان سالم بهدر ببرد و چه نه، از این قانون آهنین انقلابها گریزی ندارد: یا باید تغییر کند، یا از بین میرود.
جزئیاتبهترین سناریو پس از همهٔ این مرگ و ویرانی، شاید یک رژیمِ ملیگرایِ اقتدارگرا و جسور باشد که از قیدوبندهایِ نامحبوبِ رهبرِ سالخورده و دستگاهِ دینی رها شده است
جزئیاتدر تهران باور بر این است که ایران ازمذاکره چیزی به دست نخواهد آورد. پس باید جنگ را بپذیرد، برای مدیریت آن آماده شود و امیدوار باشد که در نهایت، درگیری، آمریکا را آنقدر فرسوده کند که به توافق هستهای مطلوبتری تن بدهد.
جزئیاتفرماندهان ایرانی بهجای انتظار برای حمله آمریکا، اکنون تلویحاً میگویند تهران ممکن است از همان آغاز درگیری آن را گسترش دهد، یا حتی پیشدستانه عمل کند. این رویکرد به «راهبرد مرد دیوانه» شباهت دارد
جزئیاتهنوز مشخص نیست که ترامپ مجوز نهایی اقدام نظامی را صادر کرده باشد. یکی از ملاحظات، به گفته برخی، برگزاری المپیک زمستانی است که روز یکشنبه در ایتالیا به پایان میرسد.
جزئیاتاگر بوش برای حمله به عراق استدلالات نادرست ارائه داد، دونالد ترامپ ــ که حالا با تصمیمگیری درباره آغاز دومین حمله بزرگ نظامی به ایران در کمتر از یک سال روبهروست ــ تقریباً هیچ استدلالی ارائه نکرده است.
جزئیاتتهران مطمئن است که میز مذاکره راهحل را به همراه خواهد آورد. شاید هم همینطور شود. اما خطر واقعی در فرض مشترکی است که هر دو پایتخت دارند: اینکه طرف مقابل اول عقب مینشیند
جزئیاتریاست شمخانی بر شورای دفاع، اتحادش با قالیباف، شبکههای گسترده مالی و امنیتی در داخل، و ارتباطاتش در خارج از کشور، او را در موقعیتی قرار میدهد که بتواند در مدیریت این گذار نقش مهمی بازی کند
جزئیاتخشم ناشی از کشتارها، همراه با احساس ایستادن بر لبه جنگ داخلی، تقاضای اجتماعی برای نظم را گسترش داده است. جامعهای که از سرکوب فرسوده شده و از فروپاشی میترسد، بیش از پیش به ایده «منجی» جذب میشود
جزئیاتنگاهی به اپوزیسیون متشتت ایران و کارزار رضا پهلوی برای رهبری دوران گذار، آماده شدن پنتاگون برای جنگ با ایران، در کنار استفاده ایران از ابزارهای نظارتی دیجیتال برای برخورد با معترضان، سه موضوعی است که در ادامه می خوانید
جزئیاتنزدیک به پنج دهه پس از وعدهٔ حمایت از فقرا، غلبه نگاه ایدئولوژیک و رانتخواری، میلیونها نفر را بیش از هر زمان دیگری از فرصت و رفاه محروم کرده است
جزئیاتضربهٔ قطع سر، درک ایران را از میزان عزم و اراده آمریکا تغییر میدهد، هزینهٔ سرپیچی را بالا میبرد و در عین حال، درِ مذاکره را -با شروطی متفاوت- دوباره میگشاید.
جزئیاتدر نگاه اول شاید متناقض به نظر برسد که ترکیه به عدم تضعیف بیشتر رقیب تاریخی خود علاقهمند باشد و در این زمینه حتی به طور فعال وارد عمل شود. آنکارا و تهران قرنهاست که رقبای یکدیگرند
جزئیاتهیچ کشوری به اندازهٔ ایران شکاف میان رفتار حکومت و آرزوهای جامعهاش را ندارد. حکومتی که میخواهد شبیه کرهٔ شمالی باشد و جامعهای که رؤیای کرهٔ جنوبی را دارد. تا وقتی رابطهٔ خصمانه با آمریکا ادامه دارد، ایران به پتانسیل واقعی خود نخواهد رسید.
جزئیاتریشهٔ این بحران به «چشمانداز ۲۰۳۰» بازمیگردد؛ اگر پادشاهی سعودی بخواهد به اهداف تعیینشده از سوی محمد بن سلمان برسد، ناچار است سلطهٔ امارات بر حوزههایی چون مالی، گردشگری و تجارت را به چالش بکشد.
جزئیات